yıl en sevdiğim dönemi aslında. kimseye çaktırmasamda sınav dönemlerini seviyorum. herşeyi yapma duygusu oluşuyor içimde. ders çalışmak haricinde herşeyi yapma... ama çalışıncada bi işe yararlık hissi falan, değmeyin keyfime yani. o biçim. saçma gelebilir belki ama benim günlerimi en dolu geçirdiğim dönemler sınav dönemleri. ayy sizin sınavlarınız var şimdi gelmeyeyim tarzı laflarada bayılıyorum ismi lazım değil sevgili dostlarım. ben sınav dönemine girince hayatı askıya alanlardan değilim. bilakis daha dolu, daha boş! ama gizli bir hayranlığımda yok değil androidleşen insan türlerine. ( dalga falan geçmiyorum, gayetle ciddiyim.)
neyse işte yarın yine 2 sınav var. biri 12 sayfa, biri otuz. 42 sayfayı ezberlemek taş çatlasın iki saat ama sevmiyorum papağanlaşmayı. gözümde büyüyorlar. sonra saatler geçiyor aynı şuan olduğu gibi ve benim yumurta kapıya sıkışıyor. heyecan, entrika, kaos alıp başını yürüyor. sıçtın mavi klasiklerinide sevmiyorum. yani sevmiyorum işte... sabah ezanından önce uyumaya meyilli bünyem sıçtını görmeye fırsat vermiyor. tabi o da başka bir hikaye...
neyse, neyse ve neyse Osmanlı Tarihi beni bekler. umudu bende (!)...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder